
از آنجا که آدم عاقل ،ما تحت ِ مبارک را به چیز تیز گیر نمی دهد ودستور می رسد که صم و بکم شویم،پس می شویم!!!
دست مزن! چشم، ببستم دو دست
راه مرو! چشم، دو پايم شکست
حرف مزن! قطع نمودم سخن
نطق مکن! چشم، ببستم دهن
هيچ نفهم! اين سخن عنوان مکن
خواهش نافهمی انسان مکن
لال شوم، کور شوم، کر شوم
ليک محال است که من خر شوم